BAJOFONDO TANGO CLUB
"Bajofondo" znaczy dosłownie podziemie.
Prawdopodobnie jednak żaden Hiszpan czy Latynos
nie zrozumiałby go w ten sposób przed pojawieniem się grupy Bajofondo Tango Club.
Tango było kiedyś "bajo fondo” tzn. w podziemiu...,
a dziś jest w dużej mierze na oficjalnych salonach.
Grupa Bajofondo Tango Club wprowadziła go ponownie tam,
gdzie od zawsze było jego właściwe miejsce - do podziemia klubów i sal tanecznych.
Za projekt Bajofondo odpowiedzialny jest w głównej mierze Gustavo Santaolalla,
ale nie można niedocenić roli Juana Campodonico, Luciano Supervielle
oraz innych muzyków i producentów.
Początki tego projektu sięgają roku 1997, kiedy to latynoski pionier rocka
i poważany producent Santaolalla założył wytwórnie płyt SURCO,
była to inicjatywa Joint Venture z firmą Universal.
Była to pierwsza regionalna latynoska wytwórnia płyt, której celem było
nagrywanie wydawanie wyłącznie alternatywnej muzyki hiszpańskojęzycznej.
Firma była starzłem w dziesiątkę - niemal od razu wykreowała wiele gwiazd,
m.in.: Molotov, Juanes, Orishas i wielu innych. Miliony sprzedanych płyt
oraz wiele nagród Grammy spowodowały potrzebę wydzielenia oddziału fimy
wyłącznie dla projektów prezentujących najbardziej nowoczesne brzmienia.
Tak powstała VIBRA. To właśnie z wytwórnia VIBRA, oddziałem SURCO
jest związany poczatek Bajofondo Tango Club.
Gustavo Santaolalla i Juan Campodónico od kilku lat gromadzili
najbardziej wizjonerskich i utalentowani muzyków z Argentyny i Urugwaju.
Projekt był gotów na poczatku 2002 roku.
Pierwsza płyta (zatytułowana po prostu "Bajofondo Tango Club") powstawała
w studiach Buenos aires, Montevideo, Los Angeles, Paryża i Nowgo Jorku.
W nagraniach i produkcji uczestniczyło ponad 30 osób. Skala sukcesu albumu
zaskoczyła wszystkich, także samych artystów. Bardzo wysoka sprzedaż
(w wielu krajach album uzyskał status platynowej płyty zarezerwowany wyłącznie
dla komercyjnych produkcji z gatunku pop i rock) oraz najważniejsze nagrody
przemysłu muzycznego spowodowały decyzję kontynuowania projektu
i wykrystalizowanie sie koncertowego składu grupy.
Grupa przystapiła tez do pracy nad kolejnym albumem. W roku 2004 wydany został
drugi album „Bajofondo Tango Club: presents Supervielle“, w którym
na pierwszym planie znajduje się wymieniony w tytule pianista Luciano Supervielle.
Na starym kontynencie album miał premierę nieco pózniej, w 2005 roku,
tuż po tym jak zespół odniósł swoje pierwsze sukcesy koncertowe w Europie.
Podobnie jak pierwsza płyta (która ciagle sprzedaje sie bardzo dobrze)
drugi album zbiera bardzo dobre noty i bije rekordy sprzedaży.
Uzyskał nominację do MTV Video Musik Awards w kategorii Najlepszy
Wykonawca Roku oraz do prestizowego BBC 3 Music Awards .
Na 2006 rok zapowiadany jest juz trzeci album grupy - wiadomo już,
że zaśpiewa na nim gościnnie inna latynoska gwiazda - Nelly Furtado.
Większość utworów na drugi album Bajofondo napisał i wyprodukował
Luciano Supervielle. Są one bezpośrednią kontynuacją jego utworu „Forma”
z pierwszej płyty grupy. Dominacja i minimalizm klasycznych elementów tanga
połączona została z nowoczesnymi dzwiękami w sposób wyjątkowy i wysmakowany.
Jeden z krytyków napisał, że kompozycje są "ekscytujące i relaksujące,
płyną przez 54 minuty albumu podobnie jak Rio de la Plata".
Rio de la Plata to region i rzeka, która dzieli Urugwaj i Argentynę.
Mówi się że tam trzeba szukać źródło skąd wypływa tango.
Album jest bardzo nastrojowy i romantyczny, ale nie brak w nim napięć.
W jednym z utworów („Centrojá“) Supervielle pozwala nawet krzyczeć
urugwajskiemu reporterowi sportowemu Victorowi Hugo Moralesowi
(obrazuje to doskonale rolę jaką odgrywa tam piłka nożna),
a w innym wprowadza rytm Candombé („Mateo y Cabrera“).
Dyskografia:
2002 - Bajofondo Tango Club - Vibra/Surco/Universal
2004 - Bajofondo Tango Club: presents Supervielle - Vibra/Surco/Universal